wtorek, 30 listopada, 2021

Dobre praktyki bezpieczeństwa pracy w produkcji rolnej

Przeczytaj koniecznie

Rolnik wykonuje w swoim gospodarstwie wiele prac nierolniczych, często jest murarzem, stolarzem, mechanikiem i elektrykiem. Nie zatrudnia pracowników na podstawie umowy o pracę ale wykonuje je samodzielnie. Nie ma obowiązku tworzenia odpowiednich stanowisk pracy ale powinien znać i stosować rozwiązania zawarte w przepisach obowiązujących pracodawcę i pracownika. Czas pracy rolnika nie jest ograniczony, często występuje pośpiech w wykonywaniu czynności oraz niesprzyjające warunki atmosferyczne. Szczególnie niebezpieczne są okresy prac wiosennych i zbiorów jesiennych. Występujące spiętrzenia prac wymagają zwiększonego wysiłku i koncentracji uwagi. W gospodarstwie używa się różnorodnych narzędzi i maszyn które, nie zawsze są one sprawne technicznie i nie zawsze obsługują je osoby do tego przygotowane. Wprowadzenie dobrych praktyk dotyczących ochrony pracy i środowiska naturalnego wymusza na rolniku przestrzeganie różnych przepisów.

Celem dobrej praktyki rolniczej (DPR) jest stworzenie mechanizmu upowszechniania i stosowania obowiązujących standardów ochrony środowiska przez producentów rolnych. W wielu krajach dobra praktyka rolnicza stanowi na ogół zestaw przepisów prawa sprecyzowanych w formie standardów środowiskowych, które muszą być przestrzegane przez rolnika, jeśli chce on korzystać z różnych instrumentów wsparcia finansowego. Mechanizm upowszechniania dobrej praktyki rolniczej zyskał priorytetowe znaczenie we Wspólnej Polityce Rolnej Unii Europejskiej ( rozporządzenie Rady (WE) 1257/1999, 1268/1999 oraz 1698/2005). Standardy środowiskowe stały się kluczowym elementem europejskiego modelu rolnictwa i wszystko wskazuje na to, że ich znaczenie będzie rosło w przyszłej polityce rolnej. Podstawowym założeniem DPR jest osiąganie zadowalających standardów środowiskowych w gospodarce rolnej, które są podstawą ochrony walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz utrzymania porównywalnych warunków produkcji rolnej.

W różnych sposobach zastosowania DPR można wyróżnić trzy zasadnicze poziomy, którym dla większej czytelności zwykło się przypisywać różne kolory, oddające stopień powiązania ich z prawem i celami ochrony różnorodności biologicznej.

ZDPR obejmuje wymagania wynikające z obowiązującego prawa np. ochrony środowiska i ochrony przyrody, ale także dodatkowe zalecenia powiązane bezpośrednio z ochroną walorów przyrodniczych na obszarach rolnych. Przykładem promocji dobrej praktyki rolniczej jest corocznie organizowany Ogólnokrajowy Konkurs Bezpieczne Gospodarstwo Rolne. Konkurs organizowany jest przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Państwową Inspekcję Pracy oraz inne instytucje działające na rzecz poprawy warunków i bezpieczeństwa pracy w gospodarstwach rolnych. Cele konkursu to promocja zasad ochrony zdrowia i życia w gospodarstwach rolnych. Konkurs skierowany jest do osób prowadzących produkcyjną działalność rolniczą. Organizację konkursu określa regulamin ogłaszany corocznie, a podstawą uczestnictwa jest zgłoszenie gospodarstwa przez rolnika na formularzu do KRUS.

Kryterium oceny gospodarstwa stanowią stwierdzone zagrożenia i wyznaczone priorytety na dany rok, komisja odnotowuje je w „Arkuszu oceny gospodarstwa”, który stanowi załącznik do regulaminu. Konkurs przebiega w trzech etapach – regionalnym, wojewódzkim i centralnym. Centralna Komisja Konkursowa przeprowadza wizytacje 16 gospodarstw zwycięzców etapów wojewódzkich Konkursu, a następnie w oparciu o własne spostrzeżenia i otrzymaną dokumentację oceny gospodarstw wyłania zwycięzcę – właścicieli najbezpieczniejszego gospodarstwa w kraju. Centralna Komisja Konkursowa określa miejsce i termin podsumowania konkursu, sposób ogłoszenia jego wyników oraz decyduje o przyznaniu nagród dla właścicieli gospodarstw uczestniczących w finale krajowym.

Autor:Mateusz Masłowski

- Advertisement -

Więcej artykułów

Zostaw odpowiedź

Please enter your comment!
Please enter your name here

Najnowsze artykuły