wtorek, 30 listopada, 2021

Zakończenie sprawy C-34/09

Przeczytaj koniecznie

Sprawa C-34/09 oraz orzeczenie w niej zapadłe, wywarło znaczący wpływ na dzisiejsze rozumienie instytucji obywatelstwa Unii Europejskiej oraz jest wielokrotnie porównywane do orzeczenia Van Gend pod względem wytyczenia zupełnie nowej, przełomowej linii interpretacyjnej przepisów unijnych. Tak jak orzeczenie w sprawie Van Gend ustanowiło wyższość prawa unijnego nad porządkami krajowymi, wskazując równocześnie na przenikanie i zawieranie się obu systemów, tak orzeczenie w sprawie Ruiz Zambrano ustanowiło zasadę zgodnie z którą środki krajowe nie mogą naruszać praw wynikających z obywatelstwa unijnego, co w pewien sposób dodatkowo potwierdziło prymat prawa Unii Europejskiej. W stanie faktycznym, który analizował Trybunał Sprawiedliwości w ramach sprawy C-34/09, pozornie nie występował żaden element wskazujący na powiązanie sytuacji pana Zambrano z prawem unijnym. Kwestie dotyczące nabywania obywatelstwa, udzielania zezwolenia na pobyt czy zasiłku dla bezrobotnych są zarezerwowane wyłącznie dla ustawodawstw wewnętrznych a Unii Europejskiej nie przysługują w tym zakresie uprawnienia prawotwórcze. Łącznikiem w tej sprawie było obywatelstwo unijne, które nierozłącznie powiązane jest z pojęciem obywatelstwa państw członkowskich, te ostatnie nie mogą naruszać istoty obywatelstwa unijnego poprzez odmowę udzielenia zgody na pobyt oraz zezwolenia na pracę rodzicowi małoletnich dzieci będących obywatelami Unii Europejskiej. Chociaż Unii nie przysługują kompetencję do regulowania kwestii związanych z nabywaniem obywatelstwa państw członkowskich to poprzez wprowadzenie autonomicznego pojęcia obywatelstwa Unii Europejskiej, niejako pośrednio może ona wpływać na zakres regulacji wewnętrznych państw członkowskich dotyczących obywatelstwa. Ciekawym zagadnieniem jest to, czy pomimo istnienia wyraźnego rozdziału kompetencji pomiędzy Unię a państwa członkowskie, Unia poprzez orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości, formalnie pozostając wciąż w obszarze swoich kompetencji, nie przejmuję jednak części uprawnień przynależnych wyłącznie państwom członkowskim. 

Po uwzględnieniu szerokiego spektrum aktów prawnych, które pojawiły się w okolicznościach niniejszej sprawy, Trybunał doszedł do prawidłowej konkluzji zgodnie z którą w sprawie Ruiz Zambrano, nie istnieją podstawy do odmowy udzielenia zgody na pobyt oraz zezwolenia na pracę panu Zambrano, które to uprawnienia mogą być wywodzone z faktu bycia opiekunem swoich małoletnich dzieci Jessici i Diega, nie mogących samodzielnie zagwarantować sobie efektywnego wykonywania praw wynikających ze statusu bycia obywatelem Unii Europejskiej. Jak piszę A. Frąckowiak-Adamska „Konsekwencje orzeczenia w sprawie Zambrano można rozpatrywać na dwóch płaszczyznach.”1 Jak wskazuję autorka, orzeczenie rozszerza uprawnienia imigrantów, których dzieci mają obywatelstwo unijne. W związku z tym powstaję pytanie o dokładny zakres rozszerzenia praw wynikających z obywatelstwa unijnego oraz co dokładnie składa się na istotę tego obywatelstwa. Orzeczenie w sprawie Zambrano, otworzyło szereg zagadnień wymagających wyjaśnienia oraz ustanowiło nowe kryterium kontroli porządków krajowych. Wyrok wyznaczył nową, przełomową zasadę zgodnie z którą państwa członkowskie nie mogą uniemożliwiać obywatelom unijnym wykonywania praw wynikających ze statusu bycia obywatelem UE. 

- Advertisement -

Więcej artykułów

Zostaw odpowiedź

Please enter your comment!
Please enter your name here

Najnowsze artykuły